Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kielcach

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1354/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

P. K.

W okresie od 2018 roku daty bliżej nieustalonej do 30 kwietnia 2021 r. w Z. woj. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad żoną A. K. i córką O. K. poprzez wszczynanie awantur, krytykowanie, poniżanie, kierowanie słów powszechnie uznanych za obelżywe, używanie siły fizycznej w postaci popychania, szarpania, uderzania pięściami w twarz, a nadto w dniu 30 kwietnia 2021 roku poprzez uderzenie pięścią w twarz, szarpaniu, przytrzaśnięciu w drzwiach spowodował u O. K. obrażenia ciała w postaci sińców na twarzy, obu ramionach i lewym udzie, otarć naskórka na lewym nadgarstku i lewej ręce, czym spowodował naruszenie czynności narządów jej ciała na czas poniżej dni siedmiu, a ponadto w okresie od stycznia 2021 r. daty bliżej nieustalonej do 30 kwietnia 2021 r. w Z. woj. (...) znęcał się psychicznie nad córką G. K. poprzez wszczynanie awantur, krytykowanie,. poniżanie, kierowanie słów powszechnie uznanych za obelżywe

tj. przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. K. zamieszkuje w domu jednorodzinnym wspólnie z żoną A. K. i córkami O. K. i G. K..

Zeznania O. K.

7v

Od bliżej nieustalonej daty 2018 r. do 30 kwietnia 2021 r. P. K. znęcał się psychicznie i fizycznie nad A. K. i O. K., poprzez wyzywanie O. K. wywłok, szmat, debili, bezmózgów, ponadto pod wpływem alkoholu dopuszczał się szarpania O. K. i uderzył ją w twarz 30 kwietnia 2021 r., kiedy doszło pomiędzy nimi sprzeczki, kiedy O. K. wróciła samochodem z zakupów, a ojciec zwrócił jej uwagę, że samochód nie jest do wożenia się. Doszło między nimi do sprzeczki. A. K. potwierdziła w rozmowie z policjantka w czasie interwencji, że doszło do uderzenia w twarz córki. Na skutek tego O. K. doznała obrażenia ciała w postaci sińców na twarzy, obu ramionach i lewym udzie, otarć naskórka na lewym nadgarstku i lewej ręce, co stanowi lekki uszczerbek na zdrowiu. Zachowania agresywne w stosunku do O. K. nasiliły się od czasu, kiedy zaczęła się ona spotykać ze swoim chłopakiem, którego nie akceptował P. K.. W stosunku do małoletniej G. K. P. K. używał słów wulgarnych, wszczynał awantury, krytykował, poniżał. W stosunku do A. K. używał ponadto różnych wyzwisk wulgarnych (jak na k. 34). Również A. K. nadużywała alkoholu, popadała w ciągi. P. K. utrzymuje dom, płaci rachunki.

Zeznania O. K.

Zeznania K. O.

Dokumentacja dot. Niebieskiej karty

Zeznania M. M.

Opinia sądowo-lekarska

Wyjaśnienia P. K.

Fotografia

Zeznania G. K. z niebieskiego pokoju

Opinia psychologiczna co do G. K.

8, 33v-34, 153-155

30v

2-5

37v, 156v

48

53, 55v

79-80

90-93

94-97

Pomiędzy P. K. a O. K. relacje są napięte, dochodzi między nimi często do kłótni na różnym tle dotyczącym zachowania się córki.

Wyjaśnienia P. K.,

Korespondencja smsowa

Zeznania G. K. z niebieskiego pokoju

53

69-77

90

A. K. przyznała się sąsiadowi M. W. (1), że P. K. znęca się nad nią, że jest trudny do życia, że nadużywa alkoholu i przez to wszczyna awantury. W rodzinie państwa K. jednak również A. K. nadużywała alkoholu w wyniku czego małoletnia G. K. została umieszczona w rodzinie zastępczej u M. W. (1) i jego żony.

Zeznania M. W. (2)

22v, 155v-156

Nie dochodziło do kłótni, które słyszeliby sąsiedzi.

Zeznania R. K.,

Zeznania S. S.

18v-19

26v

Obecnie sytuacja w rodzinie się uspokoiła, nie dochodzi do awantur, P. K. nie nadużywa alkoholu. G. K. wróciła do domu rodzinnego. Z czasem jak przebywała w rodzinie sąsiadów W., G. chciała wracać do domu, stosunki poprawiły się. W czasie gdy E. W. przebywała na izolacji z powodu zarażenia (...) G. przebywała w domu rodzinnym i postanowiła, za zgodą E. W., pozostać już tam.

Wywiad środowiskowy,

Zeznania E. W.

139

204v-205

P. K. przyznał się do zarzucanego czynu (na rozprawie głównej), a w postępowaniu przygotowawczym jedynie częściowo. Nie był uprzednio karany. Ukończył 46 lat, jest żonaty, pracuje, ma wykształcenie średnie, ma na utrzymaniu żonę i córki.

Wyjaśnienia P. K.

Karta karna

Dane osobowopoznawcze

53

103

104

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

xxx

xxx

xxxx

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

xxxxx

xxxx

xxxx

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

Wskazane wyżej

Zgodnie z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. uzasadnienie powinno zawierać zwięzłe:

1)  wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.

Nie zachodzi więc potrzeba wskazywania dlaczego Sąd dał wiarę wskazanym dowodom.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1

Zeznania A. K.

Odmówiła składania zeznań.

1

Wyjaśnienia P. K.

Generalnie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom P. K. w całości, w szczególności co do relacji z córkami i żoną. Wyjaśnienia te jednak w niuansach nie mogły być bezkrytycznie przejęte przez Sąd, gdyż oskarżony nie przyznawał się do znęcania nad żoną i małoletnią córką w postępowaniu przygotowawczym – w ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że do takich zachowań jednak dochodziło, co wynika z zeznań małoletniej córki, która przesłuchiwana w niebieskim pokoju wskazała, że również na nią krzyczał.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

P. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Co do realizacji znamion czynu zabronionego:

P. K. został postawiony zarzut z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Ustalony powyżej stan faktyczny pozwala stwierdzić, że P. K. dopuścił się zarzucanego czynu zabronionego. W istocie bowiem rzeczy we wskazanym okresie P. K. stosował przemoc fizyczną i psychiczną w stosunku do A. K. i O. K. poprzez wszczynanie awantur, krytykowanie, poniżenia, kierowanie słów obelżywych, szarpanie, popychanie, uderzenia, a w stosunku do G. K. znęcał się psychicznie poprzez awantury, krytykowanie, poniżanie, wyzywanie. Nadto w dniu 30 kwietnia 2021 r. uderzył O. K. powodując u niej lekki uszczerbek na zdrowiu. Niewątpliwie wskazane osoby stanowią osoby najbliższe dla oskarżonego (żona i córki). Ze znęcaniem się mamy wówczas do czynienia, kiedy sprawca wykorzystuje swoją przewagę w stosunku do pokrzywdzonego – w przedmiotowej sprawie tak było, chociaż w stopniu minimalnym – P. K. wykorzystał swoją przewagę i fizyczną i ekonomiczną nad pokrzywdzonymi. Trzeba jednak mieć na względzie to, że w dużej mierze we wskazanym okresie pomiędzy domownikami dochodziło do wzajemnych awantur, co samo w sobie powodowałoby wyłączenie przestępności czynu (nie ma czegoś takiego jak wzajemne znęcanie) – w tej jednak sprawie P. K. przekroczył granice zwykłych awantur domowych, dlatego zrealizował znamiona czynu zabronionego. Działał przy tym z zamiarem ewentualnym, gdyż godził się na zadawanie krzywdy psychicznej i fizycznej pokrzywdzonym. Jego zachowanie było bezprawne, jako sprzeczne z normą sankcjonowaną zakazującą znęcania się i powodowania uszczerbku na zdrowiu, karalne z mocy art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k., karygodne jako społecznie szkodliwe w stopniu wyższym niż znikomy i zawinione, bo P. K. nie znajdował się w żadnym stanie, który powodowałby, że nie może on dać posłuchu obowiązującym go normom prawnym. Popełnił więc przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Co do warunkowego umorzenia postępowania:

Sąd na zasadzie art. 66 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko P. K. albowiem zachodzą warunki formalne i materialne do warunkowego umorzenia. Przede wszystkim oskarżony nie był karany, przestępstwo zagrożone jest karą nieprzekraczającą 5 lat, a społeczna szkodliwość czynu była niska, o ile nie bardzo niska. Stopień winy nie był znaczny. Przede wszystkim strony zawarły ugodę i doszły do wspólnego porozumienia (ugoda zawarta przed mediatorem). Ze względu na charakter czynu, rolą Sądu nie jest rozwalanie rodziny i w sytuacjach kiedy jest to możliwe, należy dążyć do polubownego rozwiązania sporu. Warunkowe umorzenie postępowania w tej sprawie nie sprzeciwia się społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a wręcz jest z nim zgodne. W stosunku do oskarżonego, w ocenie Sądu całe postępowanie jest wystarczającą nauczką i będzie na niego oddziaływać wystarczająco na przyszłość, dlatego nie zachodzi potrzeba wymierzenia mu obecnie kary. Sąd jest przekonany, że zachowanie P. K. wynika paradoksalnie z jego troski o rodzinę i nieco na wyrost rozumianej funkcji ojca na wzór rzymskiego pater familias – dlatego w ocenie Sądu oskarżony zrealizował znamiona czynu zabronionego, lecz w stopniu minimalnym. Nie da się nie zauważyć, że istotnym czynnikiem konfliktogennym w rodzinie są relacja oskarżonego ze starszą córką, która nie zamierza się podporządkować, do czego oczywiście ma prawo, co stwarza konflikty. Z zeznań G. K., które Sąd w całości akceptuje, wynika, że O. przez zachowanie chłopaka się zmieniła, co w sposób oczywisty nie było akceptowane przez ojca. Małoletnia również przedstawia prawdziwy obraz rodziny, a mianowicie to, że również A. K. nadużywała alkoholu, popadała w ciągi i zachowywała się agresywnie (szczególnie zob. k. 91), co zresztą było przyczyną umieszczenia G. K. w rodzinie państwa W., co potwierdził i M. W. (1) (k. 155v) i E. W. (k. 204v-205). Sprawa ma więc charakter specyficzny, w której nie można powiedzieć, że całej sytuacji w domu winny jest P. K.. Mając to na względzie Sąd doszedł do przekonania, że nie jest konieczne wymierzanie oskarżonemu kary, lecz wystarczające ze względu na dobro rodziny jest danie oskarżonemu drugiej szansy poprzez warunkowe umorzenie postępowania na okres próby wynoszący 1 rok i oddanie go w tym okresie pod dozór kuratora.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

xxx

xxx

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

xxxx

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

xxxx

xxxxx

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

xxxxxxx

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

xxxx

xxxx

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

xxxx

☐

1.7.  Uniewinnienie

xxxx

xx

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

xxxxx

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. K.

I i II

I

Jak wskazano powyżej, Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko P. K. o zarzucany mu występek uznając, że spełnione są przesłanki formalne i materialne do warunkowego umorzenia postępowania. Sąd wyznaczył okres próby na 1 rok uznając, że będzie to wystarczające dla ustalenia czy oskarżony rzeczywiście zasłużył na warunkowe umorzenie postępowania.

Na zasadzie art. 67 § 2 k.k. Sąd oddał oskarżonego pod dozór kuratora w okresie próby, dla potrzeby kontrolowania postawy oskarżonego.

III

I

Na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. Sąd orzeł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 500 zł płatne w ciągu 4 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Świadczenie to stanowi warunek probacyjny. Oskarżony musi bowiem poczuć jednak konsekwencje swojego czynu, dlatego też Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie w kwocie 500 zł uznając, że taka kwota będzie adekwatna, ze względu na osiągane przez niego dochody jak i to, że ma na utrzymaniu rodzinę.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

xxxxx

xx

xxx

xxx

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

xxxx

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na mocy art. 99 ³ k.r.o. przyznano od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. B. 1200 zł tytułem wynagrodzenia za sprawowanie funkcji kuratora małoletniej pokrzywdzonej G. K.. Zgodnie z § 1 ust. 2 Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. Przyjąć więc należało stawki wynikające z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, do którego odsyłała rozporządzenia ws. Kuratorów w § 1 ust. 1, czyli za postępowanie przygotowawcze i sądowe łącznie należało przyznać od Skarbu Państwa kuratorowi kwotę 1200 zł.

V

Na podstawie art. 629 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 514 zł tytułem kosztów sądowych, w tym na podstawie art. 7 ustawy o opłatach ws. Karnych kwotę 60 zł tytułem opłaty. Na pozostałą kwotę złożył się ryczałt za doręczenia 2x20 zł, opłata za K. 30 zł, koszty opinii psychologicznej 384 zł. W pozostałym zakresie Sąd zwolnił oskarżonego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. z obowiązku ponoszenia dalszych kosztów uznając, że obciążenie nimi byłoby nieproporcjonalne.

1.Podpis

Asesor sądowy Jan Kluza