Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kielcach

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 816/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1 Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

D. S. (1)

I.  Czyn stanowiący przestępstwo z art. 288 § 1 k.k.

II.  Czyn stanowiący przestępstwo z art. 288 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 23 stycznia 2021 roku w K. Z. K. kierował autobusem MPK linii 35 na odcinku od ul. (...) w kierunku ul. (...).

1.  wyjaśnienia oskarżonego

2.  zeznania S. J. (1)

3.  zeznania D. M.

4.  zeznania Z. K.

5.  zeznania M. K.

6.  protokół zatrzymania nieletniego J. Ł.

7.  protokół badania trzeźwości J. Ł.

8.  protokół zatrzymania nieletniego I. C.

9.  protokół badania trzeźwości I. C.

10.  protokół oględzin przystanku autobusowego

11.  protokół oględzin autobusu MPK

12.  oględziny zapisu monitoringu MPK

13.  płyta z zapisem monitoringu z autobus MPK

1.  k. 70 -71 i k. 159

2.  k. 2-3 i k. 160

3.  k. 28-29 i k. 180-181

4.  k. 42-43 i 195-196

5.  k. 109-110 i k. 196

6.  k. 6

7.  k. 12

8.  k. 16

9.  k. 20

10.  k. 25

11.  k. 48

12.  k. 48

13.  k. 53-54

Na przystanku przy ul. (...) do w/w autobus wsiadła grupka około 5 osób. Wśród nich był D. S. (2).

W trakcie jazdy D. S. (2) uszkodził za pomocą młotka awaryjnego szybę boczną w/w autobusu czym spowodował straty w wysokości 1160 zł na szkodę Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w K..

Kiedy Z. K. zatrzymał autobus na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą (...) z uwagi na czerwone światło, D. S. (2) uciekł z tego autobusu.

W dniu 23 stycznia 2021 roku D. S. (2) wraz z nieletnimi I. C. i J. Ł. poprzez uderzanie pięściami i kopanie nogami dokonał uszkodzenia wiaty przystanku autobusowego oznaczonego jako (...)

Powyższym zachowaniem w/w spowodowali straty w wysokości 1.118,59 zł na szkodę Miejskiego Zarządu Dróg w K..

D. S. (2) w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów rozpoznawał ich znaczenia i potrafił pokierować własnym postępowania.

Opinia sądowo-psychiatryczna

k. 95-98

D. S. (2) w momencie popełnienia zarzucanego mu czynu nie był osobą karaną. Natomiast w chwili wydawania wyroku był osobą skazaną za przestępstwo z art. 158 § 1 kk i art. 57 a § 1 kk.

Dane o karalności

k. 113 i 199

1.2 Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Zeznania S. J. (2)

Zeznania te są jasne, spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wynika z nich, że świadek widział moment uszkodzenia wiaty przystankowej i nie ma wątpliwości, że to sprawcy tego zdarzenia zostali zatrzymani przez Policję, którą świadek sam powiadomił o zdarzeniu

Zeznania D. M.

Zeznania te są jasne, spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Zeznania Z. K.

Zeznania te są jasne, spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wynika z nich , że w autobusie podczas kursu doszło do celowego uszkodzenia szyby.

Zeznania M. K.

Zeznania te są jasne, spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Z zeznań świadka wynika, że jako funkcjonariusz Policji przeprowadzała czynności zawiązane z zatrzymaniem sprawców szkody a jednym z nich był oskarżony D. S. (2)

Protokoły zatrzymania oraz badania stanu trzeźwości

Protokoły te są wiarygodne, nie budzą wątpliwości, zostały sporządzone w sposób prawidłowy.

Protokoły oględzin

Protokoły te są wiarygodne, nie budzą wątpliwości, zostały sporządzone w sposób prawidłowy

Opinia sądowo-psychiatryczna

Powyższa opinia pozwoliła ustalić, ze w momencie popełnienia zarzucanych oskarżonemu czynów nie zachodziły w stosunku do niego przesłanki z art. 31 § 1 i 2 k.k. Zdaniem Sądu powyższa ekspertyza jest jasna i szczegółowa oraz została wydana przez biegłych o uznanych kwalifikacjach dlatego też Sąd uznał ją za wiarygodną w pełni.

Karty karne

Dowód obiektywny – dokument urzędowy

2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Zeznania J. Ł.

W toku postępowania sądowego świadek odmówił składnia zeznań.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I i III

D. S. (2)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo, którego znamiona zostały określone w art. 288 § 1 k.k. polega na niszczeniu rzeczy, jej uszkadzaniu lub czynieniu jej niezdatnym do użytku. Szczególnym przedmiotem ochrony tego czynu zabronionego są więc własność i posiadanie rzeczy. Przy czym można go popełnić wyłącznie umyślnie, w postaci zamiaru zarówno bezpośredniego jak i ewentualnego. Jeżeli chodzi o znamiona czasownikowe czynu, należy uznać, że zniszczenie jest postacią zaawansowaną uszkodzenia i polega na unicestwieniu rzeczy czego przykładem jest zarówno spalenie, rozbicie, jak i podarcie, a nawet pozbawienie jej właściwości charakterystycznych dla rzeczy danego rodzaju w taki sposób, że zachodzi niemożność przywrócenia rzeczy do stanu poprzedniego. Uszkodzenie rzeczy to tyle co częściowe jej zniszczenie. Uszkodzenie może być trwałe, ale również może mieć charakter przejściowy. Uszkodzenie i zniszczenie rzeczy nie różnią się jakościowo, a tylko ilościowo. Oba zachowania polegają na fizycznym oddziaływaniu na rzecz powodującym zmianę fizycznej struktury tej rzeczy. Przestępstwo to może być popełnione tylko umyślnie, w obydwu postaciach zamiaru. Przestępstwo z art. 288§1 kk popełnia ten kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Uszkodzenie rzeczy polega na spowodowaniu fizycznych zmian w jej strukturze. Oskarżony przez to, że w dniu 23 stycznia 2021 roku w K. wybił szybę w w/w autobusie zrealizował zatem znamiona tego czynu zabronionego. Nadto przez to, że działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnimi I. C. i J. Ł. poprzez uderzanie pięściami i kopanie nogami dokonał uszkodzenia wiaty przystanku autobusowego oznaczonego jako (...) zrealizował znamiona przestępstwa z art. 288 § 1 kk.

☐

3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. S. (2)

I , III

I , II

Przesłanką konieczną do przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa jest wykazanie jego winy. (...) jest możność postawienia zarzutu, że w czasie i miejscu, gdy sprawca miał możliwość zachowania się zgodnego z prawem, wybiera zachowanie niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Wina w przypadku oskarżonego nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Oskarżony miał w dacie czynów pełną i nieskrępowaną możliwość zachowania się zgodnego z prawem. Okoliczność, że działał pod wpływem alkoholu w żaden sposób go nie usprawiedliwia bowiem sam wprowadził się w ten stan. Uznać zatem należy, iż przypisane mu przestępstwa popełnił umyślnie. Stopień winy oskarżonego należy zatem uznać za wysoki.

Stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego również należy ocenić jako wysoki, co wynika głównie z rodzaju naruszonego dobra chronionego prawem jakim jest mienie, ale także z wysokości wyrządzonej szkody.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk i określił ją w ten sposób, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, a kara uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynów. Wzięto również pod uwagę cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Na korzyść oskarżonego świadczy, że w chwili popełnienia czynu nie był dotychczas karany oraz to, że wyraził szczery żal.

Stwierdzić zatem należy, że nie jest on sprawcą na tyle niepoprawnym, by dla osiągnięcia celów kary koniecznym była jego izolacja w warunkach zakładu karnego. Mając na uwadze powyższe, wymierzając mu karę sąd zastosował instytucję z art. 37a §1 kk, która pozwala na orzeczenie grzywny lub kary ograniczenia wolności za przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat a takimi niewątpliwie są występki stypizowane w art. 288§1 kk. Przepis art. 37a kk zawiera zatem dyrektywę priorytetu kar wolnościowych, która skłania sądy do orzekania zamiast kary pozbawienia wolności kar wolnościowych. Jak podnosi się w doktrynie, przepis ten stanowi szczególną dyrektywą wymiaru kary a jej sens sprowadza się do tego, że zawsze w przypadku zagrożenia karą nieprzekraczającą 8 lat pozbawienia wolności sąd może orzec karę nieizolacyjną (K., Z., Prawo, s. 327). Intencją bowiem ustawodawcy było osiągnięcie stanu, w którym kary nieizolacyjne staną się podstawowym środkiem reakcji karnej na przestępstwa drobnej i średniej wagi, a z takim właśnie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

Mając na uwadze powyższe wymierzono oskarżonemu:

- za czyn I karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

- za czyn II karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

D. S. (2)

V

I i III

Sąd mógł wymierzyć oskarżonemu karę łączną w granicach od powyżej 4 miesięcy do 8 miesięcy ograniczenia wolności. Zdaniem Sądu wymierzenie kary łącznej w wymiarze 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, jest zasadne z uwagi na podobny charakter popełnionych czynów i ich bliskość czasową.

D. S. (2)

II

I

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w K. kwoty 1.160 złotych. Szkoda ta bowiem nie została naprawiona w żadnej części.

D. S. (2)

IV

I

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Miejskiego Zarządu Dróg w K. kwoty 1.189,59 złotych. Szkoda ta bowiem nie została naprawiona w żadnej części.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

O kosztach adwokackich orzeczono na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 rozp. Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

VII

Sytuacja materialna oskarżonego nie jest na tyle zła by zwalniać go od kosztów procesu w całości. Nie jest też jednak na tyle dobra by zasądzać od niego koszy sądowe w całości. Dlatego też na podstawie art. 627 kpk i 624 k.p.k . Sąd zasądził od oskarżonego koszty sądowe w wysokości 200 zł, zwalniając od zapłaty pozostałej kwoty

1.Podpis

Sędzia Agnieszka Treszczotko